Michael Jackson var aldrei kóngur fyrir mér og ég setti önnur plagöt upp á veggina hjá mér. En það gat enginn hunsað Mikjál þegar ég var barn - hann var alltumlykjandi og yfirþyrmandi, og á allra vörum. Þetta er líklega það næsta sem ég kemst því að upplifa dauða Marylin Monroe.

Það má segja að hann hafi verið mislukkuð persóna og gallaður karakter - þó ég sé reyndar ekki sérlega trúaður á hann hafi verið pedófíll. Og þrátt fyrir auðæfin og áhrifin má kannski segja hann hafi aldrei átt séns - fékk hvorki að vera barn né að verða fullorðinn.

Hann fékk enga skólagöngu af gagni - það er ekki einu sinni víst hann hafi verið vel læs.

Ég held að mér hafi alltaf þótt hann hallærislegur, þó kannski sé það mín persónulega eftiráskýring eftir að ég datt í þungarokkið, og eitthvað þaðan af gáfulegra. En þegar maður horfir á hann í dag getur maður ekki annað en viðurkennt talentið. En ég segi þó ekki hann hafi verið kóngur poppsins.

Þvert á móti. Þegar Michael Jackson var kominn á sviðið var hann Guð.

Í tilefni af þessum fréttum hlýtur þetta vídjó sjálfkrafa að verða skylduáhorf. Kannski hin fróma ósk sem Cash lýsir í síðasta erindinu sé loksins að verða að veruleika.

Sá þetta hjá Einari: We are scientists að covera Hoppípolla með Sigurrós. Textinn er á íslensku - þeir fara eftir atvikum nokkuð vel með hann bara.

… er þetta lag með nick Drake svolítið viðeigandi. Ætla að finna textann og smella honum í kommentakerfið.

Ekki spilaður í síma, heldur á síma!

Hljómsveitin Jet Black Joe virðist ekki með öllu gleymd úti í hinum stóra heimi ef marka má Youtube. Til að mynda virðast margir hafa spreytt sig á laginu Rain fyrir heimakameruna sína, og það myndband sem virðist best henta þeim sem vilja læra lagið er komið með hátt í tíu þúsund heimsóknir. Og í kommentakerfinu má sjá Íslendinga biðja náungann um tab (e.k. gítarnótur) fyrir lagið.