Það hafa svo margir verið að spurja mig eftir minni skoðun á útgáfu negrastrákanna, svo hér með er því komið á framfæri að ég er alfarið á móti henni. Ástæðan er einföld: Kveðskapurinn er ekki með réttum stuðlum og höfuðstöfum. Þetta þarf að laga.
Það mætti til dæmis gera með því að segja alltaf “nettir” í staðinn fyrir litlir, en það fellur vel að málhefð unga fólksins í dag. Þá myndi til að mynda standa:”
Þrír nettir negrastrákar
nú þorð´ekki meir
í staðinn fyrir
Þrír litlir negrastrákar
þorðu nú ekki meir
og svo framvegis.
Frágangur á stuðlasetningu í fyrri útgáfum er auðvitað ekki nokkur hemja og ótrúlegt að nokkur maður skuli kalla þetta menningarleg verðmæti og ætti ekki að hafa þetta fyrir börnum sem slík. Nóg er af atómkveðskapnum samt.
Hins vegar gef ég lítið fyrir pólitísku rétthugsunina nú sem endranær. Hvað varðar innrætingu á fordómum hef ég meiri áhyggjur af þeim börnum sem enginn les góðar bækur fyrir heldur en því hvað er lesið fyrir hina.
Annars kynntist ég einu sinni náunga sem var kallaður Glúbbi, og er það held ég enn. Held hann hafi réttu nafni heitið Steingrímur, en er þó ekki viss með það. Þetta var á menntaskólaárunum, en nafngiftin stafaði af því að á yngri árum sagði hann oftar en ekki “Glúbb!” þegar þannig stóð á, og hafði lært það af einhverjum karakternum í Andrési önd. Var að vísu hættur því en nafngiftin fylgdi honum.
Þannig að mér finnst við ættum að banna Andrési önd, þó blöðin séu gefin út í lit, en ekki svarthvítu.
Fyrir þá sem vilja annars lesa negrastrákatextann í heild sinni bendi ég á heimasíðu Leikskólans á Laugalandi, en hún er efst á google þegar leitað er að “Tíu litlir negrastrákar”, en þar er textinn birtur með hinum jólalögunum. …