New York Times um áhrif bloggs og Jútúb á stjórnmál.
John McCain nær ekki hreinum meirihluta sínu heimafylki, Arizona.
Að byggja upp orðspor: Það er ekki til neins að reyna, fyrr en þú ert orðinn vinsæll skv. þessu bloggi. ;)
Vídjó: Ég er ekki mikið fyrir fótbolta. En þetta er utanvallar, og gott pönk.

Tölfræðistaðreynd dagsins: Sviðið sem Björk og Sigurrós settu í Laugardalinn mun samanstanda af um 30 tonnum af áli. Mér er ekki kunnugt um það hvaða álframleiðandi bræddi það upphaflega.

Ég ætla samt ekkert að fara að fabúlera um kaldhæðni, tilgerð, tvískinnung, eða hræsni í þessu sambandi - þetta er bara enn ein áminning um að ál er alls staðar.

Varðandi tónleikana: Sigurrós voru góðir, eins og búast mátti við. Stemmingin var fín, en hvorki brekkusöngsleg né í miklum baráttuanda. Ég fór fljótlega eftir að Björk byrjaði, það var farið að slá að mér.

Reyndar sá ég líka Ólöfu Arnalds sem var á undan Sigurrós - ég hugsa það hafi verið rétt ákvörðun að hætta við fyrri áætlun, þar sem hún átti að koma á milli Sigurrósar og Bjarkar.

Tónleikastaðurinn sjálfur var alger snilld, og miklu skemmtilegri en miklatúnið. Trén veittu ágætis skjól, brekkan er hæfilega brött, og það eru margar skemmtilegar gönguleiðir á staðinn.

Líklega væri hægt að halda árlega tónleikahátíð í Laugardalnum, með þetta fyrir aðalsvið, og nokkur smærri hér og þar, til dæmis í grasagarðinum.

Þetta er sjálfsagt spennandi Facebook-grúppa fyrir einhleypa Íslendinga búsetta í New York. Spurning hvort þetta gæti gengið fyrir ungliðahreyfingarnar hér heima líka.

Are you between the ages of 20 and 40? Are you single and living in NYC? And are you supporting Barack Obama for President in 2008? Then this new group is for you!

We’ll post announcements of fun campaign-organized events around town so you can make new friends, maybe meet someone special, and support Obama ‘08 all at the same time.

Pawel skrifar um íslenskuumræðuna. Alltaf góður.

Á tveggja ára kennsluferli mínum í háskóla hef kennt tveimur ólíkum hópum stúdenta, annars vegar tvítugu fólki sem er nýkomið út úr menntaskóla og hins vegar fólki sem er að bæta við sig námi, oft eftir tuttugu ára starfsreynslu. Almennt séð er töluverður munur er á rithæfileikum þessara tveggja hópa, og sá munur er hinum eldri mjög í óhag. Yngra fólkið skrifar vissulega oft ansi hrátt, en netmenningin hefur samt gert það að verkum að það er upp til hópa óhrætt við að setja hluti niður á blað svo að þau eru fljót að bæta sig. Tilfinning mín er sú að vandamál hinna eldri séu mun djúpstæðari  …

Egill Helgason vitnar í Milton Friedman.

Vissulega skrifaði Milton Friedman fræga grein um samfélagslega ábyrgð fyrirtækja, en hann sagði aldrei að þau bæru enga samfélagslega ábyrgð. Og hún á ekki beinlínis við í þessari umræðu, enda var Friedman aldrei talsmaður innherjasvika. Orðrétt var hugsun hans um samfélagslega ábyrgð fyrirtækja:

[I]n my book Capitalism and Freedom, I have called [the doctrine of "social responsibility"] a “fundamentally subversive doctrine” in a free society, and have said that in such a society, “there is one and only one social responsibility of business–to use it resources and engage in activities designed to increase its profits so long as it stays within the rules of the game, which is to say, engages in open and free competition without deception or fraud.“

Þetta er reyndar helvíti góð ritgerð, og bæði fljótlesin og auðskilin.

er hjá Katrínu.is. :)

Já, svo virðist vera - einkum þar sem þeir telja það muni efla málstaðinn. Einmitt …