Ólögleg dagbókarskrif?
Er þetta ekki heldur vel í lagt hjá Guðjóni Friðrikssyni sagnfræðingi, sem enn fremur er einn besti ævisagnaritari landsins?
Maður skilur svosem vel að honum leiðist það að fá þennan gamal rógburð opinberaðan. En hvað ef Matthías væri látinn og dagbækurnar hefðu verið opnaðar á netinu að honum látnum? Hefði hann þá lögsótt dánarbúið?
Dagbækur, einkabréf og margvíslegar aðrar heimildir af svipuðum toga geta iðulega innihaldið leyfar af gömlum sögusögnum sem enginn fótur er fyrir - en á eigendum slíkra heimilda þá að bera skylda til að hreinsa allt slíkt í burtu áður en heimildirnar koma með e-m hætti fyrir almenningssjónir.
Guðjón er í dag búinn að neita þessu með mjög afgerandi og trúverðugum hætti - og það virðist enginn fótur fyrir því. Hefði hann frekar kosið að þvælan kæmi upp á yfirborðið löngu síðar, ef til vill að þeim báðum gengnum?
Það er reyndar margt gagnrýnivert við dagbókarbirtingar Matthíasar. Eftir sem áður eru þær heimildir, og það að mörgu leyti forvitnilegar. Ég hef hraðlesið yfir allt sem komið er á netið og lúslesið sumt, og það er einmitt margt af svipuðum toga og söguburðurum um Guðjón sem gefur þeim hvað mest gildi. Veitir innsýn í samtöl og hugarfar hjá valdamönnum, sem aftur gefur skilning á það hvernig þeir hugsa.
Nánar tiltekið: Þótt frásagnir af þessu tagi séu meiðandi og óþægilegar, hafa þær samt heimildagildi. Sagnfræðingar ættu því ekki að gera kröfur um að heimildir séu strípaðar af því sem geti verið meiðandi fyrir einstaklinga, lífs eða liðna, og þaðan af síður að búa til lagafordæmi fyrir slíku.
(Viðbót: Matthías hefur beðið Guðjón afsökunar og málinu virðist lokið - sagan verður þó skv. þessari frétt áfram á vefnum. )
