Hvað skyldi Tónlistarhúsið verða lengi í byggingu? Hallgrímskirkja var nokkurra áratuga verk. Stundum hratt en á milli óttalegt dund. Það eru víst nokkur dæmi um handverksmenn sem unnu að henni alla ævina.

Svo gott var það ekki með Þjóðleikhúsið.  Það var byrjað að reisa það á 3. áratugnum og svo lenti það í kreppunni. Allt stopp. Gott ef það var ekki hernumið líka. Var loksins vígt árið 1950.

Þær eru ekki alltaf fljótar að rísa hér á landi montbyggingarnar. En við spörum þó í það minnsta formúurnar sem á hverju ári átti að leggja til rekstrarins. Og fáum kannski að njóta sýningarinnar efst á lækjartorgi lengur.

Í gærkvöld sá ég að einn ágætur kunningi minn og ég áttum 117 sameiginlega vini á Facebook. Ef ég myndi nú hringja í hann og benda honum á það yrði það sennilega í 5. skiptið á árinu sem ég heyrði í viðkomandi, sem þó mætti ætla að þekkti 40% af öllu því fólki sem ég hef kynnst í lífinu.

Segjum bara að þetta sé innlegg í vangaveltur um það hvort maður eigi að fara úr landi. Ég skal fúslega viðurkenna að vera í þeim helmingnum sem hefur eitthvað velt því fyrir sér. …

… að Halldór Ásgrímsson er fyrir löngu hættur með Framsókn. Þetta hefði verið pólitísk draumastaða fyrir hann, með hægri-miðjuflokk, jákvæðan fyrir ESB-aðild.

Nokkuð góð umræða hér á ferðinni um Ísland í kommentunum.

Dræm útkoma Sjálfstæðisflokksins í nýrri Gallupkönnun kemur ekki á óvart, og ég hef enga trú á því að þetta sé stundarfyrirbrigði. Þvert á móti yrði ég ekki hissa þó þetta versnaði eitthvað næstu misseri.

Gullfiskaminni kjósandans mun ekki bjarga flokknum svo auðveldlega úr snörunni: Líf flestra okkar eru í þann veginn að taka verulegum breytingum, og það er óvíst að kreppunni verði lokið fyrir næstu kosningar. Það er líka nú þegar orðið of seint að breyta upplifun okkar síðustu daga, að hér hafi hvert klúðrið rekið annað. Jafnvel þó nýjar upplýsingar komi fram sem gefa fyllri mynd atburðarásinni og orsökum bankakreppunnar, mun það ekki breyta upplifuninni, sem gæti litað stjórnmálaviðhorf hér á landi mjög lengi, jafnvel mörg kjörtímabil.

Þó það gæti (eða hefði getað) bjargað flokknum að efna til einhvers konar uppgjörs við Davíðsárin er mjög ólíklegt að eitthvað í þeim dúr sé framundan. Og verkefni dagsins, sumsé ríkisstjórnarforystan, gerir honum óhægt um vik að huga að endurnýjun af einhverju tagi sem gæti bjargað flokknum.

Ekki ætla ég að tala um dauðteygjur. En staða flokksins í stjórnmálalífinu mun taka verulegum breytingum, hugsanlega til langs tíma. Sem er líklega það sem hann á skilið. Hann er höfundur að því kerfi sem hefur nú brugðist landinu svo illilega.

Í stuttu máli: “Mér er ekkert illa við hagfræðinga. Mér er bara illa við að það sé talað við þá.”

Nú hlýtur maður að rifja upp þennan bút úr samtali Árna og Darling:

ÁMM: Já, við erum í hræðilegri stöðu hér og lögin sem við stóðum að því að samþykkja síðastliðna nótt eru neyðarlög og eins og ég segi þá erum við að reyna að treysta ástandið hér innanlands svo við getum mætt aðstæðum annarstaðar.

AD: Ég tek því þá sem svo að loforðið sem Landsbankinn gaf okkur um að hann fengi 200 milljónir punda í reiðufé sé einnig fyrir bí?

ÁMM: Já, þeir fengu ekki það fé.

AD: Veistu, ég skil svo sem afstöðu þína. Þú verður að gera þér ljóst að orðspor þjóðar þinnar bíður hræðilegan hnekki.

ÁMM: Já, við gerum okkur það ljóst. Við gerum allt í okkar valdi stendur til að komast hjá því. Við þurfum að tryggja ástandið innanlands áður en við getum lofað þér einhverju öðru.

Er ekki málið einfaldlega það að Bretar líta á íslensku neyðarlögin um bankana sem e.k. bankarán?

Íslensk stjórnvöld hafna því að veita Lansanum lán, sem er tiltölulega hóflegt miðað við það hann er með í láni hjá breskum innistæðueigendum. Því er hafnað og sett neyðarlög sem þýða í raun að íslenska ríkið gerir allar eignir bankanna upptækar og notar til að setja á stofn nýja banka. Íslenskar innistæður settar í forgang.

Bretar virðast hafa fylgst mjög vel með Icesave - við skulum nú rifja upp að Gordon Brown hringdi í Geir H. Haarde um helgina löngu. Gott ef Geir lýsti þessu ekki sem einhvers konar kurteisisspjalli þar sem þeir væru gamlir kunningjar frá fjármálaráðherraárunum. Yeah, right.

Hvernig lítur þetta út frá sjónarhóli breskra stjórnvalda?

1. Íslendingum ber að tryggja 16.000 pund skv. EES sáttmálanum
2. Íslenska ríkið hefur ekki bolmagn til þess, og hvergi nærri nóg til í Tryggingasjóði innistæðueigenda.
3. Bretar bjóðast til að taka ábyrgðina yfir, gegn tryggingu, sem er reyndar samin niður í 50% af upphaflegri kröfu ef marka má Sigurjón.
4. Íslensk stjórnvöld veita ekki lán fyrir tryggingunni.
5. Íslensk stjórnvöld setja neyðarlög sem skapar algera óvissu um réttindi breskra innistæðueigenda gagnvart bankanum.
6. Landsbankinn fer undir skilanefnd nóttina eftir setningu laganna - fyrst og fremst vegna bankaáhlaups á Icesave. Lögin virðast líklega fyrst og fremst sett vegna hans, enda ríkið þegar búið að yfirtaka Glitni og Kaupþing í allt annarri stöðu.
7. Fjármálaráðherra Íslands, í samtali við kollega sinn, lýsir góðum vilja, en gefur engin loforð, og reyndar ekki einu sinni tímatakmörk.

Íslensk stjórnvöld höfðu kost á losna við ábyrgð fjögurra milljarða punda kröfu með 200 milljón punda láni til Lansans. Ekki er ósennilegt að breska ríkisstjórnin hafi hreyft við fjármálaeftirlitinu þar í landi.  Hvað ræddu Geir og Brown þarna um helgina, nokkrum dögum fyrr?

Líta bresk stjórnvöld ekki einfaldlega þannig á að hérlend stjórnvöld séu að stela breskum innistæðum til að endurreisa bankakerfið hér í landi?

Það er ekki víst að nokkurn tímann hafi verið um neinn misskilning að ræða. Getur ekki einfaldlega verið að setning neyðarlaganna hafi endanlega eyðilagt traust í samskiptum ríkjanna, sem voru búin að vera nokkur misserin á undan? Það virðist í það minnsta vera óskiljanleg ákvörðun að hafna Landsbankanum um þetta lán.

Það virðist í það minnsta ekki lengur stóra spurningin hvað olli “misskilningi” breska ráðherrans. Er ekki nærtækara að velta því fyrir sér hvort íslenskum stjórnvöldum hefði ekki mátt vera það ljóst að setning neyðarlaganna myndi orka mjög tvímælis á bresk stjórnvöld?

Og að lokum þetta: Össur kannast ekki við að hafa heyrt um lánsbeiðni Landsbankans.  Árni virðist afturámóti vel upplýstur um hana í samtalsbútnum hér að ofan.