Quote: “Hann segist þó engan hafa hitt sem hafi tekið þessum tilboðum.”

Það er gott að vita til þess að við eigum enn stálheiðarlega viðskiptajöfra - ekki myndum við vilja að hér myndaðist svartur markaður með gjaldeyri?

Ég er með hnút í maganum eftir að hafa séð þessa frétt, því ólíkt mörgum af mistökunum sem hafa verið gerð af stjórnvöldum undanfarið eru þessi óskiljanleg. Að hindra erlenda fjárfestingu inn í land, sem vantar gjaldeyri.

Eigum við að skilja það sem svo að þetta sé hluti af samkomulaginu við IMF/AGS? Það er held ég ekki mjög sennilegt.

Ég er miður bjartsýnn að líftími þessara hafta verði einungis tvö ár. Margar þjóðir hafa setið uppi lengi með eitthvað af þessum toga, og alltaf var það aðeins gert til bráðabirgða. Enda kalla fyrstu höftin yfirleitt á eitthvað aukreitis af sama toga, viðbætur og plástra til að eyða aukaáhrifum og á endanum verður ekki hægt að vinda ofan af þessu.

Sæmileg þekking á íslenskri hagsögu ýtir undir þessa svartsýni - hér á landi hafa stjórnvöld einfaldlega alltaf verið að reyna með ýmsum misgáfulegum aðgerðum að halda gengi krónunnar of hátt skráðu. Ólíkar aðferðir á ólíkum tímum af ólíkum ástæðum - en alltaf skal það vera of há gengisskráning. Og það breytist kannski aldrei. Það er sjálfsagt enn til í kerfinu eitthvað af verklegri þekkingu á framkvæmd margvíslegra hafta af þessu tagi - og þau eru kannski viðbúin þegar lögfræðingum er falið að stýra Seðlabankanum.

Það er til lítils að hífa gengi krónunnar lítið eitt upp ef þessu á að kosta til. Það er eins og menn hafi gleymt því að trúverðug króna er aðeins einn af mörgum fleiri þáttum sem til þarf til að skapa eitthvað sem í daglegu tali mætti kalla heilbrigt samfélag. Það er sitthvað fleira en krónan sem þarf að vera trúverðugt ef við ætlum að endurreisa íslenskt samfélag, og við megum ekki við því að setja ofurvöld í hendur Seðlabanka sem sér ekki skóginn fyrir krónunum.

Skyldi Vefþjóðviljinn vera orðinn þeirrar skoðunar að hin umdeilda yfirtaka Glitnis hafi ef til vill ráðið úrslitum um fall bankanna?

Ég veit það svosem ekkert. Maður veit aldrei hvað maður á að halda þegar nafnleysingi vitnar í annan nafnleysinga. …

… vissi ég ekki að til væri sérstök stefnumótasíða fyrir aðdáendur rithöfundarins og frjálshyggjukonunnar Ayn Rand. Ég ímynda mér að hún geti verið hið mesta þarfaþing fyrir alla einhleypu frjálshyggjupiparsveinana sem finnast á stangli í Sjálfstæðisflokknum.

Ég komst sumsé að þessu þar sem Tímarit New York Times lét blaðamann kanna vefinn og gá hvernig tilhugalíf Ayn Rand aðdáenda færi fram.

Ég held það sé alveg óhætt að mæla með þessu á slíku laugardagskvöldi og gá hvort ekki megi fá hugmyndir að sniðugum pick-up línum til að prófa á barnum á þessum krepputímum. :)

Eins og til dæmis þessa, frá New York búanum Zak.

I am rational, integrated, and efficacious. So far, I’ve never met a person who lives up to the standard I hold for myself (except online).

I take my relationships seriously. I am simply not attracted to many of the women in this world. I do not “hook-up” with girls. I only kiss those who deserve, and so far I have only encountered one who did. I would love to find someone I can learn something from; someone who challenges me to think; someone I can feel like I’ve won, rather than lowered myself to.

Eða þá eitthvað í þessa veruna:

I love intelligent, sassy girls, particularly those working in consulting or investment banking (but other fields are great too). Really, nothing is hotter than an accomplished girl in a suit, as long as she is willing to settle down and have my children. I want a girl who will support my ambitions against the naysayers in society.

Hvernig væri að hópur sniðugra frétta- og fjölmiðlamanna með reynslu tæki sig til og kæmi upp “youtube” sjónvarpsstöð, með fréttum, þáttum, innskotum og jafnvel einhverju glensi?

Þetta er tiltölulega ódýrt. Það þarf að gera vef, en fyrir upptökurnar þarf ekki sömu gæði og í útsendingu. Kvikmyndavélin þyrfti að vera sæmileg, en fartölva gæti dugað í helstu klippingarnar.

Það er mögulegt að sækja um ýmsa opinbera styrki til atvinnuskapandi verkefna og þrátt fyrir ástandið er til fólk með fjármagn á reiðum höndum, sem kann að vera tilbúið að taka áhættu. Ef til væri nærtækast að horfa til aðila sem hafa verið í framleiðslu þátta, kvikmynda eða auglýsinga, enda munu einhverjir þeirra njóta góðs af auknum áhuga erlendra aðila á að framleiða slíkt efni hér eftir gengisfallið.

Framan af væru litlar sem engar tekjur, en ef það tækist að byggja upp lesningu/traffík ættu fljótt að koma inn auglýsingatekjur. Netið hefur stóreflst síðasta rúma árið sem auglýsingamiðill, og mun sennilega eflast frekar í framtíðinni, enda viðbúið að netmiðlum muni fjölga þar sem rekstrarkostnaður er mun lægri.  Í framtíðinni gæti stöð af þessu tagi hugsanlega aflað sér tekna með því að framleiða fréttatengt efni fyrir stærri fjölmiðla, hvort heldur sem er á netinu eða til hefðbundinna útsendinga, enda eru þeir þessa dagana að segja upp meira af fólki en þeir öllu jöfnu mættu, altso eru að undirmanna sig. Það er að segja, þeir munu þurfa að fá framleitt efni, fréttir og annað, án þess að hafa starfsmenn til þess, eða hafa efni á með hefðbundnum aðferðum.

Þetta er í rauninni mjög einfalt: Ef einhverjum tekst að þróa leiðir við þessar sérstöku aðstæður til að framleiða gott fréttatengt áhorfsefni með lægri kostnaði en risaeðlurnar, þá gæti sá hinn sami grætt peninga í náinni framtíð.

Því óneitanlega eru þetta kjöraðstæður fyrir frumkvöðla: Það er mjög mikið af hæfu fólki að missa vinnuna og mjög erfið atvinnuleit framundan, í það minnsta næstu mánuði. Verð á leiguhúsnæði hefur hrapað. Eftirspurn eftir fréttum er í hámarki og netið á gríðarlegri uppleið sem fjölmiðill.  Ef ekki núna - hvenær þá?

Þetta er forvitnilegt komment hér sem Bingi birtir um tilurð nýja viðskiptablaðsins.

Það er ekki verið að selja útgáfufélag Viðskiptablaðsins, Framtíðarsýn. Það er verið að selja eignir Framtíðarsýnar, sem er fyrirtæki í greiðslustöðvun og á leið í gjaldþrot væntanlega eftir helgi. Með því móti er stærsta bagganum, tugmilljóna skuld vegna launa starfsfólks á uppsagnarfresti velt yfir á ábyrgðarsjóð launa. Því má segja að þetta málgagn frjálshyggjunnar hefji göngu sína með 70 m.kr. meðgjöf frá skattgreiðendum og með því að skjóta eignum undan þrotabúi án þess að þær séu auglýstar eða leit gerð að hæstbjóðanda.

Hvað er réttast að kalla svona forgjöf á Nýja Íslandi?

Ágætis byrjun kannski?

Maður hlýtur að fagna þessum dómi: Fjölmiðlar mega sumsé ekki nota myndir af netinu í heimildarleysi.

Þetta er orðinn plagsiður hjá sumum fjölmiðlum að taka þær myndir sem þeir vilja af til netinu, bloggum, facebook og myspace, og birta án þess að fá fyrir því leyfi eða greiða krónu fyrir.

Birtingur fær að greiða kr. 940.000 fyrir að hafa tekið myndir af Tarantino í leyfisleysi, mest í málskostnað, einnig sekt í ríkissjóð. Þá fær sá sem brotið var á kr. 180.000. Þetta ætti að duga til þess að fjölmiðlarnir hugsi sig tvisvar um áður en þeir láti blaðamenn finna myndir á fésbook - en þetta hefur held ég mest verið stundað af gulu pressunni, DV og Séð og Heyrt.

Hvað myndi maður halda ef fréttir bærust af því að Jón Ásgeir hætti að greiða starfsmönnum laun en greiddi þess í stað inneignarnótur, sem téðir starfsmenn gætu notað til að kaupa í verslunum sem hann á sjálfur.

Það væri auðvitað fáránlegt. Mér myndi ekki einu sinni detta þetta í hug nema vegna þess að Alþingi samþykkt í nótt án mótatkvæða lög um skilaskyldu á gjaldeyri.

En aðalatriðið er auðvitað hvernig markaðurinn myndi túlka þetta. Ég hugsa að hann fengi ekki tröllatrú á fyrirtækjunum, og að fáir myndu sjá verðmæti í þessum inneignarnótum. Það myndi í það minnsta enginn kaupa þær sem langtímafjárfestingu.