Nú sýnist mér í fljótu bragði að ágætlega hafi tekist til við að finna nýjan Seðlabankastjóra - en maður hlýtur samt að spurja út í hvernig hann var fundinn. Og formaður bankaráðs Nýja Kaupþings, sem hætti hér á dögunum vekur líka spurningar.

Það eru til margar leiðir til að finna gott fólk. Það eru til fyrirtæki sem sérhæfa sig í ráðningum stjórnenda, líkt og annarra starfsmanna, og svo þarf helst að “screena” menn nokkuð vel, það er, að grennslast fyrir um feril þeirra - og alltaf er best að hafa úr nokkrum að velja.

Það virðist eitthvað hafa misfarist alvarlega þegar Gunnar Örn var ráðinn til Kaupþings. Ein sagan sem nú flýgur er að gamall skólafélagi Steingríms J. Sigfússonar hafi mælt með honum við Steingrím - Sigurður Sigfússon, sem ennfremur er viðskiptafélagi Gunnars úr Bræðrunum Ormsson og fleiru. Nú veit ég ekkert hvað er hæft í því, en eftir stendur spurningin um það hvernig Steingrímur álpaðist til að skip´ann. Það mætti vel spurja út í vinnubrögðin, enda má segja að á þessum erfiðu tímum í þjóðfélaginu sé það óviðunandi að biðja um ábendingu og stökkva á fyrsta mann sem býðst án þess að hafa úr fleiru að velja eða fara betur yfir feril þeirra.

Því manni sýnist að íslenskir ráðamenn hafi einfaldlega beðið um meðmæli frá norskum kollegum sínum úr systurflokkunum. Það er ágætt svo langt sem það nær - en voru einhverjir fleiri sem þóttu koma til greina, og var beðið um meðmæli með manninum frá fleiri aðilum?

Kjarni málsins er kannski sá að nú sem aldrei fyrr er kominn tími á að menn hætti að treysta í blindni á ábendingar fólks sem maður treystir, hvort sem það eru pólitískir bandamenn, gamlir vinir eða ættingjar, enda má kannski segja að það séu vinnubrögð sem ásamt mörgu öðru leiddu okkur til glötunar, hvort heldur sem var innan stjórnkerfisins eða í bankakerfinu.

Er einhver þarna úti sem á endurvarpa (repeater) fyrir þráðlaust net sem hann gæti hugsað sér að losna við? Kontaktupplýsingar mega einfaldlega fara í kommentakerfið. ;)

Það kemur manni ekki beint á óvart að Árni hafi ekki skynjað stuðning frá flokksmönnum á ferð sinni um Suðurkjördæmið, enda virtist manni hann nú ekki beinlínis sigurstranglegur.

Mér skilst reyndar að samstarfsmenn hans á þingi og í ríkisstjórn hafi verið mjög ánægðir með samstarfið við hann, en hann náði aldrei almannahylli sem ráðherra og þingmaður, enda ekki sleipur i samskiptum við fjölmiðla. Ennfremur var hann ekki heimamaður í kjördæminu.

Annars er þetta forvitnileg setning í tilkynningunni: “Það er hlutverk leiðtoga að leiða en það er líka nauðsynlegt fyrir leiðtoga að vita hvenær á að víkja.” Skyldi hann hafa áttað sig á því þegar hann skrifaði þetta hvað þetta er góð pilla til Davíðs Oddssonar? ;)

Nú er bara að vona að hinn Árninn sjái fljótlega að sér líka, enda með meira á samviskunni.

Maður hlýtur að óska nýjum eigendum Morgunblaðsins til hamingju með að eignast þennan líka prýðilega taprekstur. Nú vonar maður bara að Morgunblaðinu farnist betur en síðasta áskriftarblaði sem erfingjar Sigurðar Einarssonar í Vestmannaeyjum komu að.

… hefur forvitnilegt dómsmál á bakvið sig. Var sýknaður, en klárlega voru hlutirnir ekki í lagi.

Hann var sumsé endurskoðandi Tryggingasjóðs lækna og var kærður fyrir að hafa á árunum 1993-2001 vanrækt þá eftirlitsskyldu sem honum bar sem löggiltum endurskoðanda. Ákæruvaldið fór fram á að hann yrði sviptur réttindum og látinn greiða yfir 40 milljónir í bætur.

Hér er hægt að lesa frétt Morgunblaðsins um dóminn - nafn Gunnars kom svo fram í öðrum fjölmiðlum á sama tíma, sbr þennan þráð á málefnunum.

En mér skilst þetta mál hafi á sínum tíma þrátt fyrir sýknuna haft töluverð áhrif á vinnubrögð endurskoðenda hér á landi. Nokkuð ljóst má vera af fréttinni að dómurinn telur rannsókninni verulega ábótavant.

Í ljósi þess að stjórnvöld sitja undir ámæli fyrir skort á eftirliti, má þá ekki segja það orki tvímælis  og sé mjög óheppilegt til stjórnarformennsku yfir stærsta bankanum sé valinn endurskoðandi sem missti alveg af því þegar framkvæmdastjórinn dró sér 75 milljónir króna?

Viðbót 17:20: Var rétt í þessu að sjá tilkynningu um að Gunnar Örn hafi hætt við að taka að sér bankaráðsformennskuna.

Merkilegt nokk má finna upplýsingar um fasteignir Steve Cosser á google, en hann virðist hafa selt stórhýsi sitt í Sidney á 15 milljónir dollara - það gerir þá 1,6 milljarða íslenskra króna.

Sjálfur virðist hann forðast fjölmiðla. Í það minnsta fer lítið fyrir honum á google. En þarna virðist nafntogaður Ástrali hafa fasteigninni áhuga, en misst af lestinni.

Það finnst hins vegar ekkert um að hann eigi hús í London. En það má sjálfsagt líta svo á að þetta húsnæði gefi ástæðu til að ætla að hann sé yfir meðallagi efnaður. …

Ég held að ég beili á kastljósinu í kvöld - en ég hugsa ég kíki á þetta í fyrramálið:

Er Davíð Oddsson ennþá Seðlabankastjóri?

Maður þarf að vera ansi illa settur til að ljúga upp á sig glæpum til losna við að játa annan stærri. Skyldi rétturinn taka þessar skýringar gildar?

Fram kom að tæpar 80 milljónir voru inni á bankareikningum Þorsteins sem hann sagði tilkomnar vegna skota undan skatti og í tengslum við miða sem hann hafi falsað á tónleika sem hann hafi haldið í gegnum tíðina.