Michael Jackson var aldrei kóngur fyrir mér og ég setti önnur plagöt upp á veggina hjá mér. En það gat enginn hunsað Mikjál þegar ég var barn - hann var alltumlykjandi og yfirþyrmandi, og á allra vörum. Þetta er líklega það næsta sem ég kemst því að upplifa dauða Marylin Monroe.

Það má segja að hann hafi verið mislukkuð persóna og gallaður karakter - þó ég sé reyndar ekki sérlega trúaður á hann hafi verið pedófíll. Og þrátt fyrir auðæfin og áhrifin má kannski segja hann hafi aldrei átt séns - fékk hvorki að vera barn né að verða fullorðinn.

Hann fékk enga skólagöngu af gagni - það er ekki einu sinni víst hann hafi verið vel læs.

Ég held að mér hafi alltaf þótt hann hallærislegur, þó kannski sé það mín persónulega eftiráskýring eftir að ég datt í þungarokkið, og eitthvað þaðan af gáfulegra. En þegar maður horfir á hann í dag getur maður ekki annað en viðurkennt talentið. En ég segi þó ekki hann hafi verið kóngur poppsins.

Þvert á móti. Þegar Michael Jackson var kominn á sviðið var hann Guð.

Hérna virðist um að ræða mjög eftirtektarvert “múv” hjá Hvíta húsinu.

Nico Pitney hefur bloggað um óeirðirnar í Íran fyrir Huffington Post, og hefur verið í beinu sambandi við Írani gegnum netið. Svo virðist sem Hvíta húsið hafi haft samband við hann í morgun og boðið honum að koma með spurningar frá írönskum borgurum inn á blaðamannafund með forsetanum í Hvíta húsinu.

Þarna er um að ræða töluvert stílbrot í samskiptum Hvíta hússins við fjölmiðla. Það tíðkast ekki að Hvíta húsið og blaðamenn tali sig saman fyrir blaðamannafundi, og þá hnjóta menn sérstaklega um að Nico hafi verið annar í röðinni, á milli AP og Reuters, en það er víst gamalgróin goggunarröð á þessum blaðamannafundum þar sem AP og Reuters fá jafnan fyrstu spurningarnar.

Eins og Andrew Sullivan orðar það: “Obama Doesn’t Take Sides In Iran. But he seems to have taken a side in the old media-new media conflict.”

Sem ætti kannski ekki að koma á óvart. Hefðbundnu fjölmiðlarnir hafa staðið sig áberandi verr en bloggarar og nýmiðlar á borð við TalkingPointsmemo og HuffPost þegar kemur að umfjöllun um Íranskosningarnar.

Svariði nú rétt, a) eða b).

“Kafka og Kundera í Bankasýslu” er …

a) Heiti á smásögu sem gerist í litlu byggðalagi fyrir norðan?
b) Fyrirsögn á frétt í Morgunblaðinu?

Samkvæmt þessari frétt útveguðu fjarskiptarisarnir Nokia og Siemens írönskum stjórnvöldum tækni til netnjósna gagnvart eigin borgurum. Sem gengur mun lengra en nokkurs staðar annars staðar tíðkast.

Á þessu myndbandi sést írönsk stúlka á gangi ásamt föður sínum í hópi mótmælenda - hann er í bláröndóttri peysu.

Þetta myndband sýnir sömu stúlku þar sem hún deyr í höndunum á föður sínum eftir að hafa verið skotin. Það er réttast að vara við því fyrir viðkvæma.

Síðara myndbandið hefur flogið um netið í dag. Andrew Sullivan birtir á bloggi sínu þennan tölvupóst frá vitni að atburðinum.Þar kemur fram að um kílómetri var í sjálf mótmælin - Neda og faðir hennar voru sumsé víðsfjarri átökunum og hefðu ekki átt að vera í neinni hættu.

“At 19:05 June 20th Place: Karekar Ave., at the corner crossing Khosravi St. and Salehi st. A young woman who was standing aside with her father watching the protests was shot by a basij member hiding on the rooftop of a civilian house. He had clear shot at the girl and could not miss her. However, he aimed straight her heart.

I am a doctor, so I rushed to try to save her. But the impact of the gunshot was so fierce that the bullet had blasted inside the victim’s chest, and she died in less than 2 minutes. The protests were going on about 1 kilometers away in the main street and some of the protesting crowd were running from tear gass used among them, towards Salehi St.

The film is shot by my friend who was standing beside me. Please let the world know.”

Ömurlegt

Uppfært 00:49:
Nico Pitney sem bloggar um ástandið í Íran fyrir Huffington Post hefur þessu við að bæta um stúlkuna:

6:55 PM ET — A bit more on Neda. A blogger apparently in touch with Neda’s family members offers some new details (translated by reader Nima): she was born in 1982, apparently her full name was Neda Agha-Soltan, and she was at the protest with one her professors and several other students. She was, they said, shot by a basiji riding by on a motorcycle. Also, she was apparently buried today at a large cemetery in the south of Tehran. ABC News’ Lara Setrakian writes, “Hearing reports Neda was buried in Behesht Zahra cemetery earlier today, memorial service cancelled on orders from authorities.”

Bloggheimar í Bandaríkjunum hafa logað síðan þær fréttir bárust að stórblaðið Washington Post hefði rekið bloggarann Dan Froomkin. Hann hefur síðustu ár séð um bloggið White House Watch á vef blaðsins og vakið mikla athygli gagnrýni sína á stjórn Bush, og virtist ekki síður ætla að vera gagnrýninn á stjórn Obama.

Opinbera skýringin hjá stjórnendum blaðsins er sú að áhugi á Hvítahússvaktinni hafi minnkað síðan ríkisstjórn Bush fór frá, en fæstir virðast taka það alvarlega - og reyndar hefur blaðið ekki hrakið þá fullyrðingu að blogg Froomkin hafi enn verið eitt mesta lesna efnið á vef WaPo.

Það hefur komið fram að lengi hafði verið óánægja á ritstjórn WaPo með skrif Froomkin. Hann hafi þótt skoðanaglaður og margir þóttust sjá í skrifum hans dulda gagnrýni á fréttamennsku blaðsins. Svo mikið er víst að Froomkin stundaði ekki þau vinnubrögð að birta gagnstæð sjónarmið stjórnar og stjórnarandstöðu, heldur kafaði sjálfur ofan í þær fullyrðingar sem stjórnvöld sendu frá sér

Besta samantektin er líklega hér á Salon.

At the Post, Froomkin stated when government officials were lying; applied skepticism to claims from politicians; believed journalists should do more than mindlessly recite what each side claims; and treated politicians on all sides equally.  In a minimally healthy political culture, those would be the bare requirements for being called a “journalist.”  In the establishment media culture we have, those traits disqualify you from the term and, if they persist, get you fired.

Fleiri linka má finna í þeirri grein sem hafa áhuga á málinu.

Ég er mjög hrifinn af hugmynd Sjálfstæðisflokksins um að skattleggja lífeyrisgreiðslur strax en ekki við útborgun. Það er mjög langsótt að það skerði lífeyrisgreiðsluna þegar til kastanna kemur. Tryggvi Þór bendir til dæmis hér á hið augljósa - það skiptir engu máli fyrir lífeyrisþegann hvort ríkið tekur fjörutíu prósent af sparnaðinum hans fyrir eða eftir ávöxtun, hlutfallið sem hann tekur er það sama.

Hugsanlega mætti leiða að því líkum að rekstrarkostnaður sjóðsins vegi eilítið þyngra, og því verði greiðslan aðeins lægri - en það þarf líka að hafa í huga að rekstrarkostnaður fyrirtækja og félaga og einstaklinga hækkar oft í samræmi við ráðstöfunartekjur frekar en að hann sé fastur. ;)

Því hefur líka verið haldið fram að ríkissjóður sé að pissa í skóinn sem með þessu, þar sem skatttekjurnar verði mun hærri eftir að þær hafa verið ávaxtaðar af lífeyrissjóðnum heldur en ef þær eru teknar út strax. Persónulega hef ég reyndar aldrei verið þeirrar skoðunar að þjóðfélagið verði því betra sem ríkið hafi meiri tekjur, en það er aukaatriði, því röksemdafærslan stenst ekki. Eða mér er í það minnsta ekki kunnugt um að ríkissjóður geti þá og því aðeins fengið ávöxtun á sína fjármuni með því að fela lífeyrissjóðum að varðveita þá. Þaðan af síður er augljóst að sjóðirnir séu sjálfkrafa besta fáanlega ávöxtun sem ríkið getur fengið á sitt fé og ekki hljómar það heldur eins og gáfuleg stefna til að hámarka arðsemi að láta skattféð liggja í lífeyrissjóðum svo ríkið þurfi ekki að hugsa um það.

Að útgreiðsla úr lífeyrissjóði sé skattlögð frekar en inngreiðslan virkar “de facto” nákvæmlega eins og ríkissjóður láti peningana sína liggja “á bók” hjá lífeyrissjóðunum þar sem það safnar vöxtum eins og annað fé hjá sjóðnum. Ávöxtun inni í sjóðunum er ígildi vaxtatekna.

Fyrir tveimur árum var ríkissjóður skuldlítill og vaxtakostnaður ekki stórt áhyggjuefni. Sú staða er breytt í dag. Af hverju ætti ríkissjóður að láta safna upp vaxtatekjum í lífeyrissjóðum þegar vaxtakostnaður er orðinn meirihátta kostnaðarliður á ríkissjóði og skuldirnar orðnar vel yfir landsframleiðslu heils árs? Það safnar enginn heilvita maður inneign á öðrum bankareikningnum sínum á sama tíma og yfirdrátturinn er í botni á hinum reikningnum.

Andstaða lífeyrissjóðanna við skattlagningu við inngreiðslu í besta falli að mjög takmörkuðu leyti um lífeyrisþegana sjálfa, en frekar um völd. Sjóðirnir sjálfir munu minnka verulega þar sem þeir hafa ekki lengur til ráðstöfunar það fjármagn sem í raun tilheyrir ríkissjóði. Fjármagni fylgja völd og því meiri sem fjármagnið er meira. Og það vill enginn þurfa að skera niður hjá sjálfum sér.

Lífeyrissjóðirnir íslensku eru auðvitað mjög mikilvægir fyrir fólk á vinnumarkaði og sem fjárfestar í atvinnulífinu. En það er varla hlutverk þeirra að ávaxta skattfé ríkissjóðs - allra síst á tímum sem þessum.

Margir hafa orðið til þess að hrósa eða lýsa samúð með manninum sem tók það upp hjá sjálfum sér að eyðileggja húsið sem var búið að taka upp í skuldir hans hjá bankanum.

Reyndar hefur hann sennilega við kominn í vísi að gjaldþrotameðferð síðasta sumar og verið kominn í greiðsluörðugleika í síðasta lagi í fyrravor, en hugsanlega mun fyrr en það. Húsið fór á uppboð í nóvember, svo að þetta er ekki gjaldþrot sem rekja má til bankahrunsins.

Verðmætatapið hleypur sennilega á tugum milljóna - ætla má af ummælum mannsins að húsið sé 60 milljón króna virði.

Frjálsi Fjárfestingbankinn er í eigu Spron, sem aftur er komið undir skilanefnd frá Fjármálaeftirlitinu. Þetta er því banki í ríkiseigu. Ef eiginfjárstaðan er neikvæð er enginn sjóður fyrir hendi í eigu bankans sem tekur tjónið á sig, og ég á ekki von á því að tryggingafélög dekki skipulögð skemmdarverk af þessu tagi. Það er enginn eigandi fyrir hendi sem fær minni arðgreiðslur, eða örlitla verðlækkun á hlutabréfum fyrir vikið.

Tjónið getur einungis lent á ríkissjóði eða á þeim sem enn eru í viðskiptum við bankann. Í ljósi þess hlýtur að vera eðlilegt að fjölmiðlar spyrji manninn hvort honum hefði ekki verði meinalaust að finna ódýrari leið til að vekja athygli á bágri réttarstöðu sinni, og kannski líka hvort hann telji það myndi hjálpa Íslendingum út úr kreppunni ef fleiri fylgdu þessu fordæmi.

Uppfært 18:45.
Nú hefur viðkomandi tjáð sig við mbl.is og af því má ráða að hann hafi verið í persónulegum ábyrgðum vegna eigin fyrirtækjarekstur, innflutnings á einingahúsum. Einhver sem veit um hvaða fyrirtæki er að ræða?