Stjórnarskrárkreppa ef ÓRG kvittar ekki?
Það spá margir stjórnarkreppu ef Ólafur Ragnar skrifar ekki undir lögin um ríkisábyrgð. En er það ekki nær lagi það verði stjórnarskrárkreppa?
Ef hann skrifar ekki undir taka gömlu lögin gildi, með þeim fyrirvörum sem forsetinn hafði þegar sett á blað. Viðsemjendur okkar höfnuðu þeim lögum.
Það er mjög ólíklegt að þjóðin samþykki ríkisábyrgð í kosningu - ekki bara núverandi frumvarp, heldur hvaða frumvarp um ríkisábyrgð sem er.
Þegar þjóðin verður búin að hafna þessu þurfa menn því aftur að setjast við samningaborðið - en hverja geta Breta og Hollendingar samið við?
Þeir geta augljóslega ekki samið við þjóðina sem heild, og það verður einnig ansi þungt fyrir þá að semja að nýju við ríkisstjórnina þegar forsetinn verður með þessum hætti búinn að hafa raunverulegt umboð af henni.
Þeir geta heldur ekki samið beint við forsetaembættið, þar sem stjórnarskráin segir nokkuð berum orðum að ráðherra eigi að fara með vald forseta.
Þá er það spurning hvort ríkisstjórnin fari frá, og forsetinn skipi utanþingsstjórn - en því fylgir sá augljósi vandi að utanþingsstjórn þarf einnig að styðjast við þingmeirihluta. Ég efast um að hann sé fyrir hendi, og mér þykir sérstaklega ólíklegt að andstæðingum ríkisábyrgðarinnar meðal þingmanna létti stórum við að samningagerðin fari úr höndum núverandi ríkisstjórnar til ríkisstjórnar sem forsetinn léki lykilhlutverk í.
Sem kunnugt er er efnahagsáætlun íslenskra stjórnvalda fyrir næstu ár háð lánum frá AGS sem koma ekki nema við samþykkjum ríkisábyrgðina. Það er ekkert “plan B” til og höfnun þjóðarinnar sem slík breytir ekki eiginlegri samningsstöðu okkar gagnvart Bretum og Hollendum, sem vissu væntanlega fyrir að meirihluti landsmanna væri andvígur samningum. Höfnun í þjóðaratkvæðagreiðslu skapar engan hvata fyrir þá eða aðrar þjóðir til að slaka á kröfum um samþykkt ríkisábyrgðar áður en lánin verða afgreidd.
Icesave málið yrði því áfram miðpunktur íslensks stjórnmálalífs í nokkuð langan tíma í viðbót, en hnúturinn mun flóknari, og pólitískt upplausnarástand af einhverju tagi ekki ólíklegt.
Sem þýðir líka að vinsældir forsetans ef hann kvittar ekki gætu orðið skammlífar, því viðhorfin til þessarar ákvörðunar gætu breyst mánuðina á eftir ef afleiðingin verður áframhaldandi vandræðaástand án þess að neinn ávinningur af ákvörðun hans komi í ljós.
Viðbót: Ónefndur lögfræðingur viðrar áhyggjur af stjórnlagakreppu í pósti til Egils.
Loading ...
1.2.2010 kl. 16:12
Hvort vill fólk að þetta mál sé leyst rétt, eða hratt? Hvort vill fólk að við gerum þetta af skynsemi áður en eitthvað er orðið sem ekki verður tekið til baka?
Um leið og skrifað er undir og lögin staðfest, þá verður ekki aftur snúið. Ef við getum ekki borgað síðar meir, og það eru meiri líkur á því en minni, þá þýðir ekki að biðja Breta og Hollendinga um að vera sanngjarna. Við þurfum að vera tilbúin að láta allt af hendi sem minnst er á í þessum samningi, fari allt á versta veg.
Ég get ekki farið og tekið lán í banka sem ég ræð ekki við, og sagt sem svo að ef ég vinni ekki í lottóinu og geti þannig ekki greitt lánið til baka, þá bara rabba ég við bankann og við græjum þetta.
Er það virkilega þess virði að binda þjóðina í áratugalangan skuldaklafa, gera okkur að einu fátækasta landi Evrópu, gera okkur að einu mesta láglaunasvæði heimsins, til þess eins að halda lífi í vinstristjórn sem virðist einbeitt í að leggja landið í auðn?
Sumum finnst það.
Egill Helgason, spjátrungur og besservisser, þykist þess umkominn að dæma þjóðina í ævarandi þrældóm og gerir lítið úr frumtaki Indefence. Hann, eins og aðrir vinstrimenn, stólar á samtryggingakerfi stjórnmálanna og að Ólafur reddi vinum sínum fyrir horn, þó það kosti hann virðingu embættisins.
Ef Ólafur skrifar undir þessi lög, þá verður um alla eilífð sérstakur kafli í sögu lands og þjóðar tileinkaður honum, sem mesta skúrki og Júdasi sem þjóðin hefur alið. Hann á aðeins eitt tækifæri til að bjarga orðspori sínu, og það er að taka afstöðu með þjóðinni í þessu máli og gegn valdafíkn og uppgjöf Samfylkingarinnar.
1.2.2010 kl. 17:17
Áhugaverður pistill Mundi. Þetta gæti líka allt eins endað fyrir formlegum dómstól eða sáttasemjara og núverandi ríkisstjórn enn við völd, það þyrfti bara að sjá til þess að stjórnarandstaðan myndi styðja nýtt samkomulag í tilviki sáttasemjara. Já eða Bretar og Hollendingar sætta sig bara við niðurstöðuna frá því í ágúst.
Ég er sem sagt ekki jafn svartsýnn á afleiðingarnar.
1.3.2010 kl. 15:00
Ekki datt Davíð í hug að segja af sér þegar forsetinn neitaði staðfestingu fjölmiðlalaganna. Ég sé að margir stuðningsmenn hans gera aftur á móti kröfur um afsögn Jóhönnu núna ef frumvarpinu verður hafnað. Er ekki þversögn í þessu?