Forvitnileg atkvæðatalning
Það er sérdeilis forvitnileg setning í yfirlýsingu forsetans vegna Icesave:
Þá sýna yfirlýsingar á Alþingi og áskoranir sem forseta hafa borist frá einstökum þingmönnum að vilji meirihluta alþingismanna er að slík þjóðaratkvæðagreiðsla fari fram.
Nú kom tillaga um slíka atkvæðagreiðslu fram á þingi. Um hana var kosið og henni var hafnað. Getur þetta þar með talist tækur rökstuðningur fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu? Væntanlega verða þessir ágætu þingmenn að bera ábyrgð á atkvæði sínu, og varla getur forseti lýðveldisins staðið í því að endurtelja atkvæði sem þegar hafa fallið á þingi.
Maður hefði haldið að augljós óánægja meirihluta þjóðarinnar ætti ein og sér að duga forsetanum til rökstuðnings fyrir synjuninni, án þess að hann leggi sérstaklega lykkju á leið sína til að “ógilda” atkvæðagreiðslur sem þegar hafa fallið á Alþingi.
Hann lítur greinilega ekki á málskotsréttinn sem neyðarrétt þjóðarinnar, heldur líka sem neyðarrétt þingmanna sem eru ósammála eigin atkvæðum í hljóði.
Loading ...
1.5.2010 kl. 15:25
Hann er að leggja saman fjölda þeirra sem greiddu atkvæði með tillögu um að senda málið í þjóðaratkvæði og þeirra sem greiddu atkvæði á móti þeirri tillögu en tóku jafnframt fram að þeir vildu að forsetinn synjaði lögunum staðfestingar og sendi til þjóðarinnar.